ႀကယ္မ်ားေမြးဖြားျခင္း
ႀကယ္ေတြေမြးဖြားပံုနဲ႕ပတ္သတ္ျပီး 17 ရာစုအထိ
သိပၸံနည္းက်ေတြးေခၚႏုိင္ျခင္းမရွိခဲ့ပါ။
18 ရာစု အလယ္ေလာက္မွာ Immanuel Kant နဲ႕ Pierre de Laplace တို႕က ယခုခ်ိန္ထိလက္ခံထားေသာ ႀကယ္မ်ားေပါက္ဖြားပံု သေဘာတရားကို စတင္ေဖာ္ထုတ္နုိင္ခဲ့တယ္။
Kant ႏွင့္ Laplace တို႕က ႀကယ္မ်ားသည္ အာကာသဓာတ္ေငြ႕မ်ားႏွင့္ဖုန္မႈန္႔မ်ား လည္ပတ္မႈႏွင့္ က်ံဳဝင္မႈေႀကာင့္ျဖစ္ႏုိင္သည္ဟု အဆိုျပဳခဲ့က်သည္။
ယခုေနာက္ပိုင္းေလ့လာခ်က္မ်ားကလည္း သူတို႕၏အဆိုကိုမုန္ကန္ေႀကာင္းေထာက္ျပေနႀကသည္။
ဒါဆိုႀကယ္ေတြ ဘယ္လိုေပါက္ဖြားေနႀကသလဲ။
ႀကယ္ေတြဟာအာကာသထဲကNebulaeလိုေခၚတဲ့ဖုန္႕မႈန္႔မ်ားႏွင့္ ဓာတ္ေငြ႕လံုးမ်ားျဖင့္စုစည္းထားေသာ
ဧရာမ ေမာ္လီက်ဴလာတိမ္တိုက္ေတြထဲက ေပါက္ဖြားလာပါတယ္။ ေမာ္လီက်ဴလာတိမ္တိုက္ဟုေခၚသည္မွာ ထိုတိမ္တိုက္မ်ားထဲတြင္ Atom မ်ားအစား Molecule မ်ားပါဝင္ဖြဲ႕စည္းထားေသာေႀကာင့္ျဖစ္သည္။ဥပမာ။ ။ Hydrogen ႏွင့္ Helium ဓာတ္ေငြ႕မ်ား
တိမ္တိုက္ႀကီးမ်ားသည္ အရြယ္ႏွင့္ ျဒပ္ထုအရ အမ်ိဳးစားအမ်ိဳးမ်ိဳးကြဲျပားသည္။ တစ္ဖက္ႏွင့္တစ္ဖက္ 10 pc အထိက်ယ္ဝန္းျပီး ဓာတ္ေငြ႕ႏွင့္အမႈန္ျဒပ္ထုသည္ ေန၏ျဒပ္ထုထက္တစ္သန္းဆပိုမိုပါဝင္ဖြဲ႕စည္းထားႀကသည္။အေသးစိတ္စစ္ေဆးႀကည့္ရာတြင္ တိမ္တိုက္ႀကီးမ်ားသည္ ပို၍ပို၍ေသးငယ္ျပီး သိပ္သည္းမႈအလြန္ႀကီးေသာ ဓာတ္ေငြ႕အစိုင္အခဲမ်ားျဖင့္
ဖြဲ႕စည္းထားသည္ကိုေတြ႕ရသည္။ဓာတ္ေငြ႕အစိုင္အခဲတစ္ခုစီသည္ pc အနည္းငယ္မွသာႀကီးမားျပီး
ျဒပ္ထုပမာဏသည္ ေန၏ျဒပ္ထုထက္အဆေပါင္း 1000မွ 10000ထိ ပါဝင္ဖြဲ႕စည္းထားသည္။ထိုဓာတ္ေငြ႕အစိုင္အခဲမ်ားအတြင္းတြင္ အပူခ်ိန္သည္ 0 degree ေအာက္ 10K အထိေအးခဲေနႀကသည္။
ႀကယ္ေမြးဖြားမႈမ်ားအတြက္အေရးပါေသာအရာမွာ ထိုဓာတ္ေငြ႕အစိုင္အခဲမ်ားတစ္ခုစီ၏အလယ္တြင္
တည္ရွိေနႀကေသာ အသိပ္သည္းဆးံုျဖစ္သည့္ အႏွစ္မ်ားပင္ျဖစ္ႀကသည္။အႏွစ္မ်ားသည္သိပ္သည္းမႈမ်ားရာ ျဒပ္ဆြဲအားေႀကာင့္ ျပိဳက်မႈမ်ားျဖစ္ေပၚလာသည္။ျပိဳက်မႈဆိုသည္မွာ အႏွစ္သည္ မိမိပတ္ဝန္းက်င္ရွိ ဓာတ္ေငြ႕မ်ားႏွင့္ဖုန္မႈန္႕မ်ားကို ဆြဲငင္ျပိဳက်ျခင္းျဖစ္သည္။သိပၸံပညာရွင္မ်ားေခါင္းစားေနသည္မွာ
ျပိဳက်မႈသည္ဘာေႀကာင့္ျဖစ္ေပၚရသလဲဟူေသာအခ်က္မဟုတ္ဘဲဘာေႀကာင့္ေႏွးေကြးစြာျဖစ္ေပၚေနရသလဲဟူေသာ အခ်က္ျဖစ္သည္။တစ္စံုတစ္ရာကဤျဖစ္စဥ္ကိုေႏွာင္ေႏွးေအာင္ျပဳလုပ္ေနလို႕ျဖစ္လိမ့္မည္။မည္သည္က
ျပဳလုပ္ေနသနည္း။အခုထက္ထိမည္သူမွ တိတိက်က်မသိက်ေသးပါ။သို႕ေပမယ့္ တခ်ိဳ႕သိပၸံပညာရွင္မ်ားက သံလိုက္စက္ကြင္းေတြ၏အားသက္ေရာက္မႈေႀကာင့္ျဖစ္သည္ဟုလည္းယူဆႀကသည္။
အကယ္၍သာ အႏွစ္ျပိဳက်မႈသည္ ယခုႏႈန္းထက္ပိုျမန္ခဲ့ပါက ဂလက္ဆီအတြင္းႀကယ္မ်ားပိုမ်ားလာစရာအေႀကာင္းရွိသည္။ျပိဳက်မႈသည္ အျပင္နားမွာထက္အႏွစ္တြင္ပိုမိုလ်င္ျမန္စြာ ျဖစ္ေပၚသည္။ အက်ိဳးဆက္အေနႏွင့္ သိပ္သည္းမႈပိုမ်ားလာျပီး ျဒပ္ထုပမာဏပိုမိုစုစည္းလာသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ အႏွစ္သည္ ႀကယ္ေလာင္းတစ္လးံုျဖစ္ရန္အခ်ိန္တန္လာသည္။ တိမ္တိုက္အႏွစ္ျပိဳက်မႈက ျဒပ္ဆြဲအားစြမ္းအင္မ်ားထုတ္လႊင့္ေပးသည္။ ဓာတ္ေငြ႕ႏွင့္ဖုန္မႈန္႕မ်ား၏အရွိန္ေႀကာင့္ အေရြ႕စြမ္းအင္တိုးလာသည္။ တစ္ခ်ိန္ထဲမွာပင္ ယင္းကိုေႏွးေစေသာပြတ္မႈအားက စြမ္းအင္ကို အပူအျဖစ္သို႕ ေျပာင္းေပးသည္။ ႀကယ္ေလာင္းသည္ ဒိုးယိုေပါက္ျမင္ႏုိင္သည့္ အေျခအေနတြင္
ရွိသျဖင့္ ထိုစြမ္းအင္အားလံုးကို Ulfra red Radiation အျဖစ္ အာကာသအတြင္းသို႕ လႊင့္ထုတ္လိုက္သည္။ ထိုေႀကာင့္အႏွစ္ဆံသည္ ေအးေနဆဲျဖစ္သည္။ တိမ္တိုက္သည္ ေအးေနသျဖင့္ အပူခ်ိန္ႏွင့္တိုက္ရုိက္အခ်ိဳးက်ေသာ ဓာတ္ေငြ႕ဖိအားကလည္း မ်ားစြာမျမင့္တတ္ေပ။
ထို႕ေႀကာင့္ ဓာတ္ေငြ႕ဖိအားသည္ ျဒပ္ဆြဲအားကို ဆန္႔က်င္ျပီး တိမ္တိုက္ျပိဳက်မႈကို မတားဆိးႏွိင္ေပ။
အက်ိဳးဆက္အေနႏွင့္ ဓာတ္ေငြ႕နွင့္ဖုန္မႈန္႕မ်ားကို ျဒပ္ဆြဲအားက ဆြဲနုိင္လွ်င္ ဆြဲနိင္သေလာက္ ျပိဳက်မႈ ျဖစ္ေပၚရာ ႀကယ္ေလာင္းသည္ သိပ္သည္းမႈတိုးပြားလာသည္။
ေနာက္ဆံုးတြင္ ဖုန္႕မႈန္႕မ်ားႏွင့္ ပိတ္သြားျပီး ဒိုးယိုေပါက္မျမင္ႏွုိင္ေတာ့ပါ။
ထို႕ေႀကာင့္အႏွစ္ကိုေအးျမေစေသာ Ulfra red Radition ထုတ္လုပ္မႈနည္းပါးသြားသည္။
အပူခ်ိန္ႏွင့္ ဖိအားမ်ားတတ္လာသည္။မႀကာမီ အတြင္းမွဖိအားသည္ ႀကယ္ေလာင္း၏အေလးခ်ိန္ကို
ဟန္ခ်က္ညီေအာင္ထိန္းထားႏုိင္ျပီး ျပိဳက်မႈကိုရပ္တန္႕လိုက္သည္။ယခုအခါတိမ္တိုက္အတြင္းသားမ်ားသည္ ႀကယ္တစ္လံုးႏွင့္ တူလာေပသည္။ တိမ္တိုက္္သည္ စျဖစ္ခါစတြင္ ျဒပ္သားပမာဏ 1%သာရွိသည္။
သိုေသာ္ မ်က္ႏွာျပင္အေပၚပိုင္းတြင္ ျပိဳက်မႈေႀကာင့္ ျဒပ္သားမ်ားစုစည္းေနေပသည္။
ျပိဳက်မႈသည္ ထာဝရျဖစ္ေနမည္မဟုတ္ဘဲ အဆံုးတစ္ေန႕တြင္ျပီးဆံုးသြားသည္။
ဤသည္ကား solar wind ကဲ့သို႕ ျပင္းထန္ေသာ plasma တစ္ခုေပၚေပၚက္လာျပီး ရုပ္ပစၥည္းမ်ားဝင္တိုက္ေနမူကို ရပ္ျပစ္လိုက္သည္။ ႀကယ္ေလာင္းသည္ ကိုယ္ပိုင္ျဒပ္ထုတစ္ခုထူေထာင္မိရာ ႀကယ္ဟုေခၚဆိုႏုိင္ျပီျဖစ္သည္။ရုပ္ပစၥည္းမ်ားကို ရပ္တန္႕ေစခဲ့ေသာ plsamaကပင္ ပတ္ဝန္းက်င္၌ရွိေနေသာ ဓာတ္ေငြ႕မ်ားႏွင့္ ဖုန္႕မႈန္႕မ်ားကို အေဝးသို႕ဖယ္ရွားပစ္သည္။ထိုအခါမွႀကယ္တစ္လံုးအသြင္ျဖင့္ျမင္ရျပီျဖစ္သည္။
သို႕ေသာ္ မ်က္ႏွာျပင္မွစြမ္းအင္ပမာဏျဖင့္သာေလာင္က်ြမ္းေနျခင္းျဖစ္သည္။
ထိုေႀကာင့္ အတြင္းပိုင္းမွNuclear ဓာတ္ျပဳမႈျဖစ္ေစျပီး လံုေလာက္ေသာစြမ္းအင္ကိုရရန္ ႀကယ္ေလာင္းသည္ က်ံဳဝင္ရျပန္သည္။ဤက်ံဳဝင္မႈကို ကယ္ဗင္-ဟမ္ဟို႕ဇ္ က်ံဳဝင္မႈဟုေခၚသည္။
Helium အျဖစ္သို႕ Hydrogen nucleus မ်ားေပါင္းျခင္းက လိုအပ္ေသာ စြမ္းအင္ကို ေထာက္ပံ့ေပးႏုိင္သည့္ အခ်ိန္က်မွသာက်ံဳဝင္မႈ ရပ္တန္႕သြားသည္။Nuclear စြမ္းအင္သည္ ႀကယ္၏စြမ္းအင္အရင္းအျမစ္ျဖစ္လာခ်ိန္တြင္ ႀကယ္သည္ ပင္မႀကယ္စဥ္အစင့္သို႕ေရာက္ရွိသြားျပီျဖစ္သည္။
ႀကယ္ေတြေမြးဖြားပံုနဲ႕ပတ္သတ္ျပီး 17 ရာစုအထိ
သိပၸံနည္းက်ေတြးေခၚႏုိင္ျခင္းမရွိခဲ့ပါ။
18 ရာစု အလယ္ေလာက္မွာ Immanuel Kant နဲ႕ Pierre de Laplace တို႕က ယခုခ်ိန္ထိလက္ခံထားေသာ ႀကယ္မ်ားေပါက္ဖြားပံု သေဘာတရားကို စတင္ေဖာ္ထုတ္နုိင္ခဲ့တယ္။
Kant ႏွင့္ Laplace တို႕က ႀကယ္မ်ားသည္ အာကာသဓာတ္ေငြ႕မ်ားႏွင့္ဖုန္မႈန္႔မ်ား လည္ပတ္မႈႏွင့္ က်ံဳဝင္မႈေႀကာင့္ျဖစ္ႏုိင္သည္ဟု အဆိုျပဳခဲ့က်သည္။
ယခုေနာက္ပိုင္းေလ့လာခ်က္မ်ားကလည္း သူတို႕၏အဆိုကိုမုန္ကန္ေႀကာင္းေထာက္ျပေနႀကသည္။
ဒါဆိုႀကယ္ေတြ ဘယ္လိုေပါက္ဖြားေနႀကသလဲ။
ႀကယ္ေတြဟာအာကာသထဲကNebulaeလိုေခၚတဲ့ဖုန္႕မႈန္႔မ်ားႏွင့္ ဓာတ္ေငြ႕လံုးမ်ားျဖင့္စုစည္းထားေသာ
ဧရာမ ေမာ္လီက်ဴလာတိမ္တိုက္ေတြထဲက ေပါက္ဖြားလာပါတယ္။ ေမာ္လီက်ဴလာတိမ္တိုက္ဟုေခၚသည္မွာ ထိုတိမ္တိုက္မ်ားထဲတြင္ Atom မ်ားအစား Molecule မ်ားပါဝင္ဖြဲ႕စည္းထားေသာေႀကာင့္ျဖစ္သည္။ဥပမာ။ ။ Hydrogen ႏွင့္ Helium ဓာတ္ေငြ႕မ်ား
တိမ္တိုက္ႀကီးမ်ားသည္ အရြယ္ႏွင့္ ျဒပ္ထုအရ အမ်ိဳးစားအမ်ိဳးမ်ိဳးကြဲျပားသည္။ တစ္ဖက္ႏွင့္တစ္ဖက္ 10 pc အထိက်ယ္ဝန္းျပီး ဓာတ္ေငြ႕ႏွင့္အမႈန္ျဒပ္ထုသည္ ေန၏ျဒပ္ထုထက္တစ္သန္းဆပိုမိုပါဝင္ဖြဲ႕စည္းထားႀကသည္။အေသးစိတ္စစ္ေဆးႀကည့္ရာတြင္ တိမ္တိုက္ႀကီးမ်ားသည္ ပို၍ပို၍ေသးငယ္ျပီး သိပ္သည္းမႈအလြန္ႀကီးေသာ ဓာတ္ေငြ႕အစိုင္အခဲမ်ားျဖင့္
ဖြဲ႕စည္းထားသည္ကိုေတြ႕ရသည္။ဓာတ္ေငြ႕အစိုင္အခဲတစ္ခုစီသည္ pc အနည္းငယ္မွသာႀကီးမားျပီး
ျဒပ္ထုပမာဏသည္ ေန၏ျဒပ္ထုထက္အဆေပါင္း 1000မွ 10000ထိ ပါဝင္ဖြဲ႕စည္းထားသည္။ထိုဓာတ္ေငြ႕အစိုင္အခဲမ်ားအတြင္းတြင္ အပူခ်ိန္သည္ 0 degree ေအာက္ 10K အထိေအးခဲေနႀကသည္။
ႀကယ္ေမြးဖြားမႈမ်ားအတြက္အေရးပါေသာအရာမွာ ထိုဓာတ္ေငြ႕အစိုင္အခဲမ်ားတစ္ခုစီ၏အလယ္တြင္
တည္ရွိေနႀကေသာ အသိပ္သည္းဆးံုျဖစ္သည့္ အႏွစ္မ်ားပင္ျဖစ္ႀကသည္။အႏွစ္မ်ားသည္သိပ္သည္းမႈမ်ားရာ ျဒပ္ဆြဲအားေႀကာင့္ ျပိဳက်မႈမ်ားျဖစ္ေပၚလာသည္။ျပိဳက်မႈဆိုသည္မွာ အႏွစ္သည္ မိမိပတ္ဝန္းက်င္ရွိ ဓာတ္ေငြ႕မ်ားႏွင့္ဖုန္မႈန္႕မ်ားကို ဆြဲငင္ျပိဳက်ျခင္းျဖစ္သည္။သိပၸံပညာရွင္မ်ားေခါင္းစားေနသည္မွာ
ျပိဳက်မႈသည္ဘာေႀကာင့္ျဖစ္ေပၚရသလဲဟူေသာအခ်က္မဟုတ္ဘဲဘာေႀကာင့္ေႏွးေကြးစြာျဖစ္ေပၚေနရသလဲဟူေသာ အခ်က္ျဖစ္သည္။တစ္စံုတစ္ရာကဤျဖစ္စဥ္ကိုေႏွာင္ေႏွးေအာင္ျပဳလုပ္ေနလို႕ျဖစ္လိမ့္မည္။မည္သည္က
ျပဳလုပ္ေနသနည္း။အခုထက္ထိမည္သူမွ တိတိက်က်မသိက်ေသးပါ။သို႕ေပမယ့္ တခ်ိဳ႕သိပၸံပညာရွင္မ်ားက သံလိုက္စက္ကြင္းေတြ၏အားသက္ေရာက္မႈေႀကာင့္ျဖစ္သည္ဟုလည္းယူဆႀကသည္။
အကယ္၍သာ အႏွစ္ျပိဳက်မႈသည္ ယခုႏႈန္းထက္ပိုျမန္ခဲ့ပါက ဂလက္ဆီအတြင္းႀကယ္မ်ားပိုမ်ားလာစရာအေႀကာင္းရွိသည္။ျပိဳက်မႈသည္ အျပင္နားမွာထက္အႏွစ္တြင္ပိုမိုလ်င္ျမန္စြာ ျဖစ္ေပၚသည္။ အက်ိဳးဆက္အေနႏွင့္ သိပ္သည္းမႈပိုမ်ားလာျပီး ျဒပ္ထုပမာဏပိုမိုစုစည္းလာသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ အႏွစ္သည္ ႀကယ္ေလာင္းတစ္လးံုျဖစ္ရန္အခ်ိန္တန္လာသည္။ တိမ္တိုက္အႏွစ္ျပိဳက်မႈက ျဒပ္ဆြဲအားစြမ္းအင္မ်ားထုတ္လႊင့္ေပးသည္။ ဓာတ္ေငြ႕ႏွင့္ဖုန္မႈန္႕မ်ား၏အရွိန္ေႀကာင့္ အေရြ႕စြမ္းအင္တိုးလာသည္။ တစ္ခ်ိန္ထဲမွာပင္ ယင္းကိုေႏွးေစေသာပြတ္မႈအားက စြမ္းအင္ကို အပူအျဖစ္သို႕ ေျပာင္းေပးသည္။ ႀကယ္ေလာင္းသည္ ဒိုးယိုေပါက္ျမင္ႏုိင္သည့္ အေျခအေနတြင္
ရွိသျဖင့္ ထိုစြမ္းအင္အားလံုးကို Ulfra red Radiation အျဖစ္ အာကာသအတြင္းသို႕ လႊင့္ထုတ္လိုက္သည္။ ထိုေႀကာင့္အႏွစ္ဆံသည္ ေအးေနဆဲျဖစ္သည္။ တိမ္တိုက္သည္ ေအးေနသျဖင့္ အပူခ်ိန္ႏွင့္တိုက္ရုိက္အခ်ိဳးက်ေသာ ဓာတ္ေငြ႕ဖိအားကလည္း မ်ားစြာမျမင့္တတ္ေပ။
ထို႕ေႀကာင့္ ဓာတ္ေငြ႕ဖိအားသည္ ျဒပ္ဆြဲအားကို ဆန္႔က်င္ျပီး တိမ္တိုက္ျပိဳက်မႈကို မတားဆိးႏွိင္ေပ။
အက်ိဳးဆက္အေနႏွင့္ ဓာတ္ေငြ႕နွင့္ဖုန္မႈန္႕မ်ားကို ျဒပ္ဆြဲအားက ဆြဲနုိင္လွ်င္ ဆြဲနိင္သေလာက္ ျပိဳက်မႈ ျဖစ္ေပၚရာ ႀကယ္ေလာင္းသည္ သိပ္သည္းမႈတိုးပြားလာသည္။
ေနာက္ဆံုးတြင္ ဖုန္႕မႈန္႕မ်ားႏွင့္ ပိတ္သြားျပီး ဒိုးယိုေပါက္မျမင္ႏွုိင္ေတာ့ပါ။
ထို႕ေႀကာင့္အႏွစ္ကိုေအးျမေစေသာ Ulfra red Radition ထုတ္လုပ္မႈနည္းပါးသြားသည္။
အပူခ်ိန္ႏွင့္ ဖိအားမ်ားတတ္လာသည္။မႀကာမီ အတြင္းမွဖိအားသည္ ႀကယ္ေလာင္း၏အေလးခ်ိန္ကို
ဟန္ခ်က္ညီေအာင္ထိန္းထားႏုိင္ျပီး ျပိဳက်မႈကိုရပ္တန္႕လိုက္သည္။ယခုအခါတိမ္တိုက္အတြင္းသားမ်ားသည္ ႀကယ္တစ္လံုးႏွင့္ တူလာေပသည္။ တိမ္တိုက္္သည္ စျဖစ္ခါစတြင္ ျဒပ္သားပမာဏ 1%သာရွိသည္။
သိုေသာ္ မ်က္ႏွာျပင္အေပၚပိုင္းတြင္ ျပိဳက်မႈေႀကာင့္ ျဒပ္သားမ်ားစုစည္းေနေပသည္။
ျပိဳက်မႈသည္ ထာဝရျဖစ္ေနမည္မဟုတ္ဘဲ အဆံုးတစ္ေန႕တြင္ျပီးဆံုးသြားသည္။
ဤသည္ကား solar wind ကဲ့သို႕ ျပင္းထန္ေသာ plasma တစ္ခုေပၚေပၚက္လာျပီး ရုပ္ပစၥည္းမ်ားဝင္တိုက္ေနမူကို ရပ္ျပစ္လိုက္သည္။ ႀကယ္ေလာင္းသည္ ကိုယ္ပိုင္ျဒပ္ထုတစ္ခုထူေထာင္မိရာ ႀကယ္ဟုေခၚဆိုႏုိင္ျပီျဖစ္သည္။ရုပ္ပစၥည္းမ်ားကို ရပ္တန္႕ေစခဲ့ေသာ plsamaကပင္ ပတ္ဝန္းက်င္၌ရွိေနေသာ ဓာတ္ေငြ႕မ်ားႏွင့္ ဖုန္႕မႈန္႕မ်ားကို အေဝးသို႕ဖယ္ရွားပစ္သည္။ထိုအခါမွႀကယ္တစ္လံုးအသြင္ျဖင့္ျမင္ရျပီျဖစ္သည္။
သို႕ေသာ္ မ်က္ႏွာျပင္မွစြမ္းအင္ပမာဏျဖင့္သာေလာင္က်ြမ္းေနျခင္းျဖစ္သည္။
ထိုေႀကာင့္ အတြင္းပိုင္းမွNuclear ဓာတ္ျပဳမႈျဖစ္ေစျပီး လံုေလာက္ေသာစြမ္းအင္ကိုရရန္ ႀကယ္ေလာင္းသည္ က်ံဳဝင္ရျပန္သည္။ဤက်ံဳဝင္မႈကို ကယ္ဗင္-ဟမ္ဟို႕ဇ္ က်ံဳဝင္မႈဟုေခၚသည္။
Helium အျဖစ္သို႕ Hydrogen nucleus မ်ားေပါင္းျခင္းက လိုအပ္ေသာ စြမ္းအင္ကို ေထာက္ပံ့ေပးႏုိင္သည့္ အခ်ိန္က်မွသာက်ံဳဝင္မႈ ရပ္တန္႕သြားသည္။Nuclear စြမ္းအင္သည္ ႀကယ္၏စြမ္းအင္အရင္းအျမစ္ျဖစ္လာခ်ိန္တြင္ ႀကယ္သည္ ပင္မႀကယ္စဥ္အစင့္သို႕ေရာက္ရွိသြားျပီျဖစ္သည္။
0 comments:
Post a Comment